.:: Κατάληψη Ευαγγελισμού Θεοτοκοπούλου 18 Ηράκλειο Κρήτης ::.

ΚΑΛΕΣΜΑ για την δημιουργία ταμείου αλληλεγγύης και οικονομικής υποστήριξης των φυλακισμένων αγωνιστών 14/9/10-ώρα :20:00

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Tue, 07 Sep 2010 11:46:30 +0000

ΚΑΛΕΣΜΑ για την δημιουργία ταμείου αλληλεγγύης και οικονομικής υποστήριξης των φυλακισμένων αγωνιστών 14/9/ 2010- ώρα 20:00 στην Κατάληψη Ευαγγελισμού -θεοτοκοπούλου 18 Ηράκλειο “Απ’ τη στιγμή που κάποιος αποδέχεται ότι όσοι-ες πέρασαν την πόρτα της φυλακής ανήκουν στο στρατόπεδο της επανάστασης με αξιακούς κώδικες τους οποίους ενστερνίζεται ή τους αναγνωρίζει μέσα σε μια ιστορική συνέχεια που είναι είτε ταυτόσημη είτε κουβαλάει μέσα της στοιχεία αναφοράς που παραπέμπουν στον αδιάκοπο πόλεμο εναντίον των επικυρίαρχων αυτού του κόσμου, τότε ορθά μπορεί να θεωρήσει τα άτομα αυτά συντρόφους-ισσες του που στη δεινή και ευάλωτη θέση που βρίσκονται χρειάζονται κάθε είδους στήριξης και αλληλεγγύης που μπορεί να υπάρξει.” με αγωνιστικούς χαιρετισμούς, Γ.Δημητράκης 18/05/2010, Φυλακές Δομοκού Περισσότερες πληροφορίες σε σχέση με αυτή την πανελλαδική προσπάθεια θα βρείτε στο http://tameio.espivblogs.net (Α)ναρχικοι-ες Ηρακλειου Κρητης

Παρασκευή 18/6/2010 – ώρα : 17:00 Παρουσίαση του βιβλίου Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Tue, 15 Jun 2010 16:22:30 +0000

Παρασκευή 18/6/2010 – ώρα : 17:00 Παρουσίαση του βιβλίου Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα Η ιστορία του ισπανικού ελευθεριακού κινήματοςκατά τη διάρκεια της δικτατορίας 1939-1977 και προβολή βίντεο με αποσπάσματα συνεντεύξεων από ισπανούς αναρχικούς που καταθέτουν τις εμπειρίες τους απ’ αυτή την περίοδο. Το βιβλίο Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα είναι το αποτέλεσμα μιας τετράχρονης έρευνας πάνω στην ιστορία του ισπανικού ελευθεριακού/αναρχικού κινήματος κατά τη διάρκεια της φρανκικής δικτατορίας. Εκτός από την υπάρχουσα ισπανική και διεθνή βιβλιογραφία, περιέχει στοιχεία τόσο από συνεντεύξεις ανθρώπων, που έζησαν ως πρωταγωνιστές την εξεταζόμενη περίοδο, όσο και από τα προσωπικά αρχεία γνωστών ισπανών αγωνιστών, τα οποία φυλάσσονται στο International Institute of Social History του Άμστερνταμ. Αν και το κομμάτι της έρευνας και της συγγραφής είναι προσωπικό, η προσπάθεια αυτή δε θα γινόταν να τελεσφορήσει χωρίς τη συλλογική συνεισφορά πολλών συντρόφων και συντροφισσών. Επαφές, μεταφράσεις, σχόλια, επιμέλεια, σελιδοποίηση, χρηματοδότηση και οτιδήποτε άλλο χρειάστηκε μέχρι να φτάσει το βιβλίο στο τυπογραφείο προσφέρθηκαν ανιδιοτελώς από τους ανθρώπους που συνεργάστηκαν για αυτή την έκδοση. Δυστυχώς, τεχνικά προβλήματα απέτρεψαν την εκτύπωση του βιβλίου από την τυπογραφική κολεκτίβα Rotta, γεγονός που θα ολοκλήρωνε με τον καλύτερο τρόπο την έκδοση και διανομή αυτού του βιβλίου σχεδόν αποκλειστικά από διαδικασίες και πρόσωπα του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου. Το βιβλίο κυκλοφορεί χωρίς αντίτιμο και διατίθεται από καταλήψεις, στέκια και ανοιχτούς πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους. Όπως αναφέρεται και στην έκδοση, η έλλειψη αντιτίμου δεν προκύπτει από μια αγάπη για το τσάμπα. Προκύπτει από μια άρνηση των συντελεστών του βιβλίου να τιμολογήσουν την προσπάθειά τους και -κυρίως- την ανεκτίμητη ιστορία των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν στις σελίδες του. Το κόστος εκτύπωσης του βιβλίου καλύφθηκε από συνεισφορές συντρόφων και συντροφισσών, αναλήφθηκε ως προσωπική υποχρέωση και δεν θα τους επιστραφούν τα χρήματα. Παρ’ όλα αυτά, επιθυμείται η ελεύθερη οικονομική συνεισφορά των ανθρώπων που θα το προμηθευτούν. Το σύνολο των εσόδων από τη διανομή του βιβλίου θα διατεθεί για την κάλυψη αναγκών κρατούμενων συντρόφων. Δυστυχώς, οι ανάγκες αυτές είναι μεγάλες και απαιτούν τη γενναία συνδρομή όλων των αλληλέγγυων συντρόφων από το περίσσευμα ή το υστέρημά τους. Αν και η υλική πλευρά της αλληλεγγύης έχει μια πιο απτή μορφή, όλοι οφείλουμε να θυμόμαστε ότι οι φυλακισμένοι αναρχικοί είναι ζωντανό κομμάτι του κινήματός μας και πρέπει να συμμετέχουν στις προσπάθειές μας και να βοηθάμε το έλλειμα επικοινωνίας που επιχειρεί να τους επιβάλλει το κράτος με τον εγκλεισμό τους. Ο πρόλογος του Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα είναι γραμμένος από τον Γιάννη Δημητράκη μέσα από τις φυλακές του Δομοκού. Η στόχευση της κρατικής καταστολής προς το πρόσωπο του Γιάννη, αλλά και προς αυτά πολλών ακόμη συντρόφων που έχουν συλληφθεί το τελευταίο διάστημα, καθιστά επιτακτική την ενεργητική αλληλεγγύη του κινήματος προς όλους/ες τους/τις κρατούμενους/ες, ώστε να επιταχύνουμε τη στιγμή που θα επιστρέψουν δίπλα μας (ή που θα καταστρέψουμε τις φυλακές)! Το βιβλίο αυτό δε θα διακινηθεί από εμπορικά βιβλιοπωλεία. Όποιος θέλει να το προμηθευτεί, θα πρέπει να επισκεφθεί το πλησιέστερο αντιεξουσιαστικό στέκι ή κατάληψη ή ελεύθερο πολιτικό ή κοινωνικό χώρο σε αυτόν. Στο site αυτό θα δημιουργηθεί μια λίστα με όλους αυτούς τους χώρους. Σκοπός αυτής της κίνησης, πέρα από το να ενισχύσει μια αντιεμπορευματική λογική, είναι να αναδείξει τη σημασία και τον πολύμορφο ρόλο των συλλογικών πολιτικών εγχειρημάτων μέσα στην κοινωνία. Παράλληλα θα γίνουν και πολλές παρουσιάσεις του βιβλίου σε διάφορες πόλεις της χώρας, οι οποίες θα συνοδευτούν και από την προβολή ενός βίντεο με πρωτογενές υλικό από την έρευνα για το βιβλίο. Οποιαδήποτε απορία, σχόλιο, πληροφορία ή άποψη γύρω από το βιβλίο, τη διανομή κ.λπ. μπορεί να αποσταλεί στο aftoipoukyklosantoalfa@gmail.com και στο alfa@espiv.net . Καταληψη Ευαγγελισμού -θεοτοκοπούλου 18

8 Χρόνια Κατάληψη Ευαγγελισμού + 1 Χρόνος Κοινωνικός Χώρος-Κατάληψη ΠΙΚΠΑ – 5ήμερο εκδηλώσεων 9-13/6/2010

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Mon, 07 Jun 2010 14:37:53 +0000

8 Χρόνια Κατάληψη Ευαγγελισμού + 1 Χρόνος Κοινωνικός Χώρος-Κατάληψη ΠΙΚΠΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 9-10-11-12-13/6/10

Τετάρτη 9/6/10 – ώρα 15:00 :Εργαστήριο stencil και χαρτοπανό στην κατάληψη Πικπα

Πέμπτη 10/6/10 – ώρα : 17:00 : Μηχανοκίνητη Πορεία στη βιομηχανική ζώνη-συγκέντρωση στην καταληψη Ευαγγελισμού

- ώρα :20:00 :Συζήτηση “Οργάνωση της αντίστασης” (Α’Μέρος: Από την θεωρία…) στην κατάληψη Πικπα

Παρασκευή 11/6/10 – ώρα : 18:00 : προβολή ταινίας ¨ο αγώνας “ στην καταληψη Ευαγγελισμού

- ώρα : 20:00 : Συζήτηση “Οργάνωση της αντίστασης” (Μέρος β’ …στην πράξη )στην καταληψη Ευαγγελισμού

-ακολουθεί αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο

Σάββατο 12/6/10 – ώρα:12:00 :Πορεία στις λαϊκές γειτονιές του Ηρακλείου -συγκέντρωση στην λαική αγορά στις Πατέλες

- ώρα:23:00 :πάρτυ στο πάρκο Γεωργιάδη

( το πάρτυ άλλαξε χώρο λόγω άλλης εκδήλωσης που θα γίνει την ίδια μέρα στην παραλία )

Κυριακή 13/6/10: - ώρα:15:00 : λαϊκή κουζίνα με ζωντανή μουσική στην κατάληψη Πικπα

……………………………………………………………….
Εισήγηση-κάλεσμα σε όσους ενδιαφέρονται για τις 2 κουβέντες – Πεμπτη 20:00 – Απο την θεωρία… (στην κατάληψη ΠΙΚΠΑ) – Παρασκευή 20:00 …στην Πραξη (στον Ευαγγελισμό)

Από την θεωρία… Το τέλος ενός καπιταλιστικού μοντέλου και η κατάρρευση της ευημερούσας μικροαστικής αυταπάτης στην περιφέρεια της ανεπτυγμένης δύσης Η παρελθούσα κοινωνική πραγματικότητα που τόσο ακλόνητη φάνταζε αποπνέει τον επιθανάτιο ρόγχο της, αφήνοντας πίσω της ένα σακατεμένο απολιτίκ και άτομο-κεντρικό κοινωνικό σύνολο. Μια μάζα από εξατομικευμένα υποκείμενα που με βίαιο τρόπο καλούνται να αλλάξουν ιδιότητα και τρόπο ζωής, να μεταλλαχθούν σε μια νύχτα από χαζοχαρούμενους καταναλωτές σε φτηνούς και ελαστικούς προλετάριους, με μειωμένα έως και ανύπαρκτα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα (ασφάλιση, υγεία, παιδεία, σύνταξη). Ζούμε την οριστική μετάβαση από το κράτος ‘πρόνοιας’, τη σοσιαλδημοκρατία που ήδη από το ’60 αποτελούσε τροχοπέδη για τους θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού, σε μια άνευ όρων παράδοση στις ανάγκες του κεφαλαίου, όπως τη βιώνουν ήδη τώρα και δεκαετίες οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, το ανατολικό μπλοκ αλλά και οι χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Μιλάμε λοιπόν για μια διαρθρωτική αλλαγή του συστήματος, αλλά σε καμία περίπτωση για την κατάρρευσή του. Και αυτό γιατί ο καπιταλισμός έχει τους τρόπους και τα μέσα να ελίσσεται και να αναπροσαρμόζεται. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη υπάρχουν δύο δεδομένα: Δεδομένο πρώτο: κερδισμένοι θα βγουν τα μεγάλα κεφάλαια, οι πολυεθνικές, τα αφεντικά. Και όσο αυτοί θα κερδοφορούν από την κρίση (πάντα κάποιοι κερδίζουν) και τα παράγωγα της (ιδιωτικοποιήσεις, ελευθερία απολύσεων, μείωση μισθών και συντάξεων) η κοινωνία θα εξαθλιώνεται, θα μεταναστεύει, θα κανιβαλίζεται. Δεδομένο δεύτερο: Μια τέτοια μετάβαση δεν μπορεί να είναι ομαλή. Η δυναμική και η κατεύθυνση των κοινωνικών αντιστάσεων θα καθορίσει τον βαθμό απονομιμοποίησης του συστήματος. Και εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη πρόκληση, η μεγαλύτερη ευκαιρία για τον Α/Α χώρο και τις όποιες δυνάμεις με επαναστατικές προοπτικές. ”Η ιστορία, όμως, δεν περιμένει τους βραδυπορούντες! Είτε θα μας ξεπεράσει, είτε θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στα ζητήματα του καιρού μας, δίνοντας προοπτική στο λόγο μας μέσα σε αυτές τις «νέες» συνθήκες «επανίδρυσης» του καπιταλισμού”. Αναζητώντας το πέρασμα από την “στείρα” εναντίωση, στη συλλογική και δημιουργική αντίσταση Η κοινωνία, όλοι μας δηλαδή, παρακολουθούμε αποσβολωμένοι τις εξελίξεις, και ο καθένας αρχίζει να αναρωτιέται πώς θα αντεπεξέλθει σε αυτές. Η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι, όλοι μοιάζουν να περιμένουν το μεγάλο μπαμ και να διατηρούν προς το παρόν την ψυχραιμία τους. Η απαξίωση στο πολιτικό σύστημα και τον καθεστωτικό συνδικαλισμό έχει χτυπήσει κόκκινο. Και να φανταστούμε ότι η σχεδόν σίγουρη άγρια ανέχεια ίσα που έχει αρχίσει να διαφαίνεται στον ορίζοντα. Η διάσπαση αλλά και η αδυναμία της αριστεράς να συνειδητοποιήσει αυτή την κρίσιμη στιγμή ότι οι εξελίξεις σε παγκόσμιο οικονομικό επίπεδο (και οι συνέπειες τους για την Ελλάδα) δημιουργούν συνθήκες που κάνουν τις διάφορες οικονομιστικές απαιτήσεις από μια κυβέρνηση-μαριονέτα του Δ.Ν.Τ να μοιάζουν λιγάκι αστείες, είναι δεδομένες. Από την άλλη η δεξιά και το κέντρο, βιώνουν την απόλυτη αποτυχία των πολιτικών τους και επιδίδονται σε θεατρινισμούς και κοροϊδία, σε τέτοιο βαθμό που επιτέλους δημιουργούν συναισθήματα οργής σχεδόν σε ΟΛΟΥΣ. Οι κυβερνώντες αρχίζουν να παίρνουν χαμπάρι ότι ”θα τους πάρουν με τις πέτρες”. Το είπε και ο Γ.Α.Π στη βουλή στις 4/6/2010. Δημιουργείται λοιπόν ένα κενό, που διογκώνεται γοργά, ένα κενό που αναπόφευκτα πρέπει να γεμίσει. Έτσι το ορίζει η ιστορία. ”Όπως και να ’χει, τους επόμενους μήνες θα έχουμε μια απότομη κλιμάκωση της ταξικής αντιπαράθεσης. Αν μέχρι τότε δεν έχει υπάρξει καμία πολιτική πρόοδος, τότε η εξέγερση που έρχεται θα περιοριστεί απλώς σε εκδικητικά καθήκοντα, εκτονώνοντας τη συσσωρευμένη κοινωνική αγανάκτηση, χωρίς όμως να δίνει λύση. Τότε να είμαστε σίγουροι ότι η λύση θα δοθεί από τη μαύρη αντίδραση (αντεπανάσταση), που θα επιδιώξει να καλύψει εκείνη το κενό, όπως έχει γίνει άλλωστε τόσες φορές στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν”. Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη να μιλήσουμε και να βρούμε τρόπους να προτάξουμε και να θεμελιώσουμε την αλλαγή πολιτικο-οικονομικού συστήματος και κοινωνικών σχέσεων. Εκεί έξω λαμβάνουν χώρο διεργασίες που ούτε τις φανταζόμασταν. Αν λείψουμε από αυτές, αν δεν μπολιάσουμε τώρα τον κοινωνικό διάλογο με πιο δημιουργικές, ανατρεπτικές διαθέσεις και παραμείνουμε αποκλειστικά στην «εξύμνηση» της καταστροφής, και με δεδομένο τα νέα αστυνομικά ήθη της μηδενικής ανοχής, τότε θα πρέπει να αναγνωρίσουμε πως μετά την επόμενη εξέγερση θα επιχειρήσουν να μας εξαφανίσουν οριστικά. Όλοι οι σύντροφοι και συντρόφισσες, κάθε εξεγερμένη καρδιά θα πρέπει να λάβει μέρος (στο επίπεδο που κρίνει) στις διαδικασίες. Δεν θα ωφελήσει σε τίποτα το να περιμένουμε απλά το μπαμ. Στον παράδεισο δεν πας με προσευχές, ούτε στην Αναρχία μόνο με φωτιές. ”Η διαφορά εμάς των δρώντων αναρχικών με την υπόλοιπη καταπιεσμένη κοινωνία , έγκειται στο ότι εμείς βρισκόμαστε σε άλλους χρόνους εξεγερτικούς- επαναστατικούς, ενώ αυτή όχι. Ένα μεγάλο μέρος του αγώνας μας πρέπει να επικεντρώνεται στο συγχρονισμό με την καταπιεσμένη κοινωνία, όχι προς την μεριά της αδράνειας αλλά προς τη μεριά της κοινωνικής επανάστασης. Όμως, όταν δεν συμβαίνει αυτό βρίζουμε τους καταπιεσμένους – εκμεταλλευόμενους, αποφεύγοντας και παρακάμπτοντας τη δική μας ευθύνη και αδυναμία να προτείνουμε κοινωνικά προγράμματα και συνεκτικές κοινωνικές δομές, και έτσι ανυψωνόμαστε πάνω από την τάξη μας αποκτώντας μια ελιτίστικη νοοτροπία”. Η νοοτροπία αυτή ήταν βέβαια παράγωγο μιας νοσηρής κοινωνικής πραγματικότητας όπου κυριαρχούσε η απάθεια, το life style και ο καταναλωτισμός. Μιας εχθρικής πραγματικότητας. Επίσης, θα ήταν άδικο να πούμε ότι ο χώρος συμμεριζόταν αυτή την νοοτροπία στο σύνολό του. Ήταν, και εν μέρει είναι, όμως ένα κυρίαρχο φαινόμενο. Οι υφιστάμενες δομές μας (πολλές μικρές ανεξάρτητες και σχετικά ομοιογενείς ομάδες, τα στέκια, οι καταλήψεις κτλ) ναι μεν κατάφεραν πολλά ως ένα βαθμό στο πεδίο της αντιπληροφόρησης-παρέμβασης, αλλά δεν κατάφεραν (ίσως και να μπορούμε να πούμε ότι σε γενικές γραμμές απέφυγαν να το επιδιώξουν) να δημιουργήσουν ”μια αληθινή δημόσια κοινωνικότητα, μια δημόσια σφαίρα. Αυτό είχε ώς αποτέλεσμα να μετατραπούν (όχι όλες) λίγο-πολύ σε μια ιδιωτική σφαίρα”. Μια σφαίρα όπου έντονες ήταν και είναι οι άτυπες ιεραρχίες, οι οποίες δρουν αποτρεπτικά σε νέους συντρόφους-ισσες να πάρουν πιο ενεργά μέρος στις διαδικασίες . Επιπλέον αυτό που θεωρούμε ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια στα σπλάχνα του Α/Α κινήματος είναι η αδυναμία και η απαξίωση των συλλογικοτήτων, αλλά και των ατόμων που κινούνται είτε στο κέντρο είτε στην περιφέρεια του ”χώρου”, να στελεχώσουν μια κατά τόπους συνεπή κεντρική διαδικασία ( είτε συνέλευση είτε συμβούλιο ,πείτε το όπως θέλετε) που θα θέτει ζητήματα αιχμής, πέραν της ναι μεν δεδομένης και αναγκαίας, αλλά έντονα δε αυτοαναφορικής αλληλεγγύης σε λιγότερο ή περισσότερο ”δικούς” μας διωκόμενους ή φυλακισμένους. Η απουσία πιο συγκεκριμένων συλλογικών στόχων οριοθετεί με καίριο τρόπο τη διάχυση των προτάσεων μας και του κοινού φαντασιακού μας, εγκλωβίζοντας μας σε ομφαλοσκοπήσεις γύρω από τις αποσπασματικές και ανταγωνιστικές μας δράσεις, που σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο σχετίζονται σχεδόν αποκλειστικά με την καταστολή (αστυνομία, συλλήψεις, φυλακίσεις, πολιτική ομηρία, παρακράτος κλπ). Το εξεγερτικό πρόταγμα που διακηρύξαμε και εφαρμόσαμε με τόση επιμέλεια και επιμονή τις τελευταίες 3 δεκαετίες μπορεί να έκανε τον πολιτικό μας χώρο ελκυστικό σε κάποια κοινωνικά κομμάτια αλλά σαφώς δεν αρκεί. Επιπλέον έχει καλλιεργήσει έντονα προβληματικές αντιλήψεις. Το αποδεικνύουν περίτρανα όσα βιώνουμε σαν κίνημα τους τελευταίους μήνες. Εν κατακλείδι… ”Ο καθένας από εμάς, αλλά και συνολικά το κίνημα, χρειάζεται να απαντήσει στο ερώτημα που μας τίθεται ακόμα και σε υπαρξιακό επίπεδο: «ποιοι είμαστε, πού πηγαίνουμε και τι θέλουμε». Όπως και το πώς και με ποιούς τρόπους από ένα κατακερματισμένο κίνημα διαμαρτυρίας, θα κατορθώσουμε να θέσουμε το κοινωνικό και πολιτειακό μοντέλο του καπιταλισμού σε ιστορική αμφισβήτηση. Αυτά τα ερωτήματα στέκονται αμείλικτα μπροστά μας. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σημείο καμπής. Ένας κύκλος κλείνει για να ανοίξει ένας νέος. Όμως, για να αρχίσει η πραγματική συζήτηση, χρειάζεται ο αναρχισμός να ξαναβρεί την προταγματική κοινωνική του φύση. Μπορούμε να ξεκινήσουμε τουλάχιστον σε ένα πρώτο επίπεδο να οργανώνουμε με σαφήνεια και συνοχή το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.” …και έχουμε κάθε λόγο να είμαστε αισιόδοξοι Και αυτό γιατί τον τελευταίο καιρό όλο και πληθαίνουν, και θα πληθύνουν ακόμη περισσότερο, τα παραδείγματα όπου αντεξουσιατικές πρακτικές και απόψεις βρίσκουν τρόπους να προσεγγίζουν όλο και περισσότερα υποκείμενα και κοινωνικά κομμάτια. Και προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να συνεχίσουμε. Το δρόμο δείχνουν η ενασχόληση μας με τα εργατικά ζητήματα, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τα κατειλημμένα πάρκα, οι λαϊκές συνελεύσεις, τα δυναμικά ανεξάρτητα συγκρουσιακά μπλοκ στις διαδηλώσεις, στην Αθήνα και όχι μόνο. Τώρα ακριβώς πρέπει να παρέμβουμε ενεργά και μεθοδευμένα. Η αυτοοργάνωση δεν είναι από μόνη της μια συνθήκη που κάνει τους πάντες να λειτουργούν συλλογικά. Είναι ένα έρεισμα, ένα πρώτο βήμα για την απελευθέρωση. Από μόνη της είναι μια κενή λέξη, μια λέξη με πολλά νοήματα αλλά χωρίς στόχο. Ο μόνος τρόπος για να λειτουργήσει είναι η επάρκεια. Επάρκεια σε άτομα, συμμετοχή, ιδέες, δράσεις. Η αυτοοργάνωση όμως χρειάζεται και στόχο για να μπορέσει να επικοινωνήσει στην κοινωνία τις συνθήκες που θα επιτρέψουν την απελευθέρωση της. Η συμμετοχικότητα όλων μας σε αυτήν την διαδικασία είναι που θα της δώσει καταρχήν την ανάλογη επάρκεια για να μπορέσει να υπάρξει. Δεν περιορίζεται στην συμμετοχή μόνο στις υπάρχουσες διαδικασίες, αλλά και στην δημιουργία νέων δομών που θα καταστήσουν δυνατή μια μορφή πάλης πολυμέτωπη και κοινωνική. Το παράδειγμα των εξεγερμένων της Αργεντινής, όπου μόλις έπεσε η αυλαία της εξέγερσης δεν περιορίστηκαν στην συνθηματολογία,ξεκίνησαν να αυτοοργανώνονται με βάση την επιβίωση, εφόσον αυτή δεν κατέστη δυνατή από το κράτος, έρχεται να επαληθεύσει το γεγονός ότι η συλλογική κοινωνική δράση είναι η μόνη που μπορεί να κάνει δυνατή την απελευθέρωση από τα δεσμά του κράτους. Μια εξεγερτική υπόθεση όμως δεν χρειάζεται μόνο αναλύσεις και δράσεις. Παραμένει νεκρή ή μια τρύπα στο νερό εάν δεν καταφέρει να απαντήσει στα ερωτήματα που τίθενται μετά το πέρασμα της, και σε αυτούς τους καιρούς δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε μια απλή συνθηματολογία περί ελευθερίας. Εδώ είναι που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως αυτά τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Όμως αποτελούν μια πρόσκληση ή καλύτερα ένα κάλεσμα για να ανοίξουμε τα μυαλά μας και να κοιτάξουμε ευθεία στα μάτια μας τις προκλήσεις που μας ανοίγονται. Είναι σίγουρο ότι πολλά παίζονται, για αυτό και τον επόμενο καιρό η αδράνεια μπορεί να έχει βαριές συνέπειες. Αναφορές: ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ “ΚΟΣΜΟΣ” Γ. Μεριζιώτης Κ. Μαραγκός ...Στην πράξη Καλούμε λοιπόν όλους/ες να συζητήσουμε ώστε να τεθούν κάποια πράγματα σε νέα βάση και να δημιουργήσουμε μια λειτουργική και δημιουργική πλατφόρμα ανατρεπτικής σύμπραξης. Κατα την προεργασία των εκδηλώσεων προτάθηκαν κάποιες δομές/δράσεις οι οποίες ευελπιστούμε να τεθούν υπό συζήτηση αλλά και να εμπλουτιστούν περαιτέρω: Στο πεδίο της αντιπληροφόρησης, της επικοινωνίας μας δηλαδή με την κοινωνία ομάδας που θα ασχολείται αποκλειστικά με τη δημιουργία μιας κεντρικής Ιστοσελίδας που ο βασικός της στόχος θα είναι να αποτελέσει ένα ανοιχτό κινηματικό εργαλείο. Δημιουργία Ιντερνετικού ραδιοφώνου ή εκπομπών σε ήδη υπάρχοντα (98fm, radio barricada, 1431am, radio revolt) Δημιουργία μηνιαίας ή δεκαπενθήμερης εφημερίδας τοίχου για τις γειτονίες. Ενίσχυση της Άπατρις, ώστε να μπορέσουμε να αυξήσουμε κατά πολύ το Τιράζ μας. (από 5.000 σε 10.000 φύλλα και βάλε) Στο πεδίο της παρέμβασης: Ενίσχυση της αντιεθνικιστικής-αντιφασιστικής ομάδας με κύριο μέλημα την παρέμβαση σε σχολεία. Δημιουργία πρωτοβουλίας με στόχο την σύσταση λαϊκών συνελεύσεων σε γειτονιές Δημιουργία πρωτοβουλίας με στόχο την σύσταση συνέλευσης εργαζομένων και ανέργων με πρώτο βασικό πεδίο παρέμβασης στον ΟΑΕΔ

Κατάληψη Ευαγγελισμού & Κοινωνικός Χώρος-Κατάληψη ΠΙΚΠΑ

Ενημέρωση-Συζήτηση με αφορμή την υπόθεση του συντρόφου Άρη Σειρηνίδη

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Thu, 20 May 2010 19:26:21 +0000

Ενημέρωση-Συζήτηση με αφορμή την υπόθεση του συντρόφου Άρη Σειρηνίδη-πολιτικές διώξεις και στημένα κατηγορητήρια.Παρασκευή 21/5/2010 – ώρα : 20:00 -στην Κατάληψη Ευαγγελισμού -θεοτοκοπουλου 18 Ηράκλειο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 5ης ΜΑΗ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Sat, 15 May 2010 13:57:00 +0000

Τετάρτη 5 Μαΐου και το κέντρο της Αθήνας, από την λεωφόρο Αλεξάνδρας έως το Σύνταγμα, δονείται από την μαζικότερη εργατική πορεία των τελευταίων χρόνων. Περίπου 250.000 διαδηλωτέςβρίσκονται στο δρόμο, με μεγάλη μερίδα του να έχει διαθέσεις σύγκρουσης. Δημιουργούνται μέτωπα καθ’ όλο το μήκος της πορείας, ενώ στη βουλή ο κόσμος επιχειρεί επανειλημμένα να σπάσει τον κλοιό του στρατού των ΜΑΤ. Για τρεις περίπου ώρες το μανιασμένο πλήθος προσπαθεί, παρά την εκτεταμένη ρήψη χημικών και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης, να «μπουκάρει» στο κοινοβούλιο, την ίδια ώρα που οι πεφωτισμένοι τσογλαναράδες επικυρώνουν τα σχέδια τους για μια ακόμα αφαίμαξη του λαού και την ένταξή μας, ως χώρα, υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων γίνονται και επιθέσεις σε ορισμένα κρατικά κτίρια και τράπεζες.Στην οδό Σταδίου πυρπολείται η τράπεζα Marfin, με τραγική κατάληξη τον θάνατο τριών εργαζομένων από ασφυξία. Όλοι στο άκουσμα αυτής της είδησης και μη μπορώντας να το πιστέψουμε, περιμέναμε με αγωνία να μην επιβεβαιωθεί. Δεν θέλουμε να γράψουμε μια πρόταση σε αυτό το κείμενο που θα λέει απλά ότι εκφράζουμε την θλίψη μας, γιατί αυτό είναι ανεπαρκές για την περίσταση. Όσον αφορά τα σενάρια περί προβοκατόρικης ενέργειας δεν θα αναφερθούμεκαθώς δεν αναζητούμε την αλήθεια με συνομωσιολογικούς όρους. Ούτε θα προσπαθήσουμε να εξισώσουμε τις ευθύνες με το κάθαρμα το Βγενόπουλο, που απείλησε μέσω της διοίκησης της τράπεζας ότι όποιος απεργήσει θα απολυθεί, (αυτό σύμφωνα με τις καταθέσεις των υπαλλήλων) μεαποτέλεσμα να μείνουν οι υπάλληλοικλειδαμπαρωμένοι μέσα σε μιατράπεζα τη ημέρα της απεργίας. Υπεύθυνοι για αυτή την πράξη είναι όσοι καταφεύγουν σενοοτροπίες μακιαβελικού τύπου και λογικές«παράπλευρής απώλειας», όσοι δεν δρουν μαζί με την κοινωνία, αλλά στην ουσίαενάντια της και που θεωρούν ότι όλοιείναι υπόλογοι απέναντι τους. Μερίδιο ευθύνης φέρει ένα κομμάτι του αναρχικού- αντιεξουσιαστικού χώρου που ανέχτηκε τέτοιου τύπου συμπεριφορές και κάποιο άλλο που αδιαφόρησε, ενώ αντίθετα ένα άλλο κομμάτι στάθηκε απέναντι τους. Ενέργειες τέτοιας λογικής το μόνο που καταφέρνουν είναι να αναπαράγουν τις αξίες του συστήματος.Όποιοι και να είναι αυτοί που το έκαναν εμείς όχι μόνο δεν τους θεωρούμε συντρόφους μας, αλλά κομμάτι αυτού του σάπιου κόσμου. Την κατάσταση σπεύδουν να διαχειριστούν κράτος και ΜΜΕ, στιγματίζοντας σύσσωμο τον αναρχικό – αντιεξουσιαστικό χώρο, ως αδίστακτους δολοφόνους. Κροκοδείλια δάκρυα ξεχειλίζουν από όλα τα κανάλια, που σε συνεργασία με το κράτοςεπενδύουν πάνω στο θάνατοτων 3, για να καταστείλουνόλη αυτήν την οργή και αγανάκτηση που χαρακτήριζε την συγκεκριμένη πορεία,αλλά και αυτές που θα έρθουν. Οι αδίστακτοι δήμιοι της κοινωνίας, οι υπεύθυνοι για χιλιάδες δολοφονίες εργατών, μεταναστών και νεολαίων,τώρα παρουσιάζονται σαν ειρηνόφιλοι ανθρωπιστές. Απέναντι στην υποκρισία της εξουσίας και των λακέδων της στην προσπάθεια τους να εκμεταλλευτούν το τραγικό γεγονός και να ποινικοποιήσουν οποιαδήποτε επιθετική επιλογή, βασισμένοι στην ναζιστική λογική της συλλογικής ευθύνης,εμείς ξεκαθαρίζουμε ότι δεν κάνουμε βήμα πίσω ούτε στις αξίες, ούτε στα προτάγματα μας. Τον πόλεμο απέναντι στην κρατική βαρβαρότητα. Την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση. Το αγώνα απέναντι στην μισθωτή σκλαβιά. Την συνεχή παρουσία μας στο δρόμο και τη συμμετοχή σε όλους τους μαζικούς αγώνες καικινήματα. Ως ενεργό κομμάτι της κοινωνίας επιλέγουμε την αντιβία σαν ένα ακόμα μέσο αντίστασης ενάντια στη βία της εξουσίας. Χωρίς να είναι για εμάς αυτοσκοπός , η αντιβία αφενός αποτελεί έναν τρόπο προταγματικής δράσηςμε επιθέσεις σε συμβολικούς στόχους όπως είναι οι τράπεζες, κρατικοί στόχοι κ.α. Αφετέρου οξύνει τις κοινωνικές συγκρούσεις καθώς πιστεύουμε ότι δρόμος για την ελευθερία περνά μέσα από την ολική καταστροφή του υπάρχοντος συστήματος. Ο αναρχικός χώρος θα προστατέψει τις πολιτικές του επιλογές και δράσεις με οποιοδήποτε τρόπο. Οι 3 νεκροί είναι δικοί μας νεκροί, των εκμεταλλευόμενων, της εργατικής τάξης και όχι της Marfin και του Βγενόπουλου. ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ – ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ- ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΚΑΜΙΝΙΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Sun, 25 Apr 2010 11:49:48 +0000

Τα ξημερώματα της Μ. Παρασκευής, άγνωστα θρασύδειλα νεοφασιστικά αποβράσματα, επιχείρησαν να κάψουν το χώρο προσευχής των μουσουλμάνων συμπολιτών μας στα Καμίνια.

Ο συγκεκριμένος χώρος στα Καμίνια υπάρχει περισσότερα από 10 χρόνια και ουδέποτε έχει δημιουργηθεί το παραμικρό πρόβλημα με τους ανθρώπους που τον λειτουργούν και τους γείτονες.

Οι μόνοι που επιδιώκουν φασαρίες και εντάσεις είναι τα φασιστοειδή που κατά καιρούς έχουν γράψει υβριστικά και απειλητικά μηνύματα στο συγκεκριμένο κτήριο. Όπως και να έχει, μας είναι γνωστές οι προθέσεις των απογόνων των γερμανοτσολιάδων να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στο νησί. Κυρίως στο Ρέθυμνο και στα Χανιά, πυρήνες της νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» προκαλούν την τοπική κοινωνία έχοντας στο ενεργητικό τους βίαιες ενέργειες εναντίον μεταναστών και ανθρώπων που αντιστέκονται μέσα από συλλογικότητες. Αποκορύφωμα των ενεργειών τους ήταν το χάραγμα με ξυράφι της σβάστιγκας στο μπράτσο Χανιώτισσας καθηγήτριας που έκανε μαθήματα σε παιδιά μεταναστών. Δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε καμία παρόμοια δράση στο Ηράκλειο.

Δηλώνουμε αλληλέγγυοι στους μετανάστες και στους πρόσφυγες συμπολίτες μας, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ο ρατσισμός. Αυτός που έντεχνα πλασάρεται χρόνια τώρα από κανάλια και εφημερίδες και που σκοπό έχει να παρουσιάσει τους «Ξένους» σαν υπεύθυνους για την εγκληματικότητα και την ανεργία. Αποκρύβοντας στην ουσία την εικοσαετή καταπίεση των μεταναστών εργατών, τους πνιγμούς και τις νάρκες που τους εξοντώνουν, τις δολοφονίες τους από στρατιωτικούς στα σύνορα ή από αστυνομικούς στις πόλεις.

Τα νεοναζιστικά καθάρματα διάλεξαν λάθος τόπο να ξεράσουν τις μισάνθρωπες ιδέες τους. Η Κρήτη έχει γνωρίσει από πρώτο χέρι τι θα πει φασισμός, ξεριζωμός, προσφυγιά και μετανάστευση. Το σχέδιο του Κράτους, το «διαίρει και βασίλευε» που επιβάλλει μέσα στην κοινωνία πλαστούς διαχωρισμούς για να μπορεί άνετα να συνεχίζει την εκμετάλλευση όλων μας, ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Οι φασίστες υπέρμαχοι αυτού του σχεδίου, που φορτώνουν τα πάντα στους «Ξένους» στοχοποιώντας τους, θα μας βρούνε μπροστά τους. Μέχρι και μικρό παιδί θα καταλάβαινε ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι ξεριζωμένοι από δυστυχία και πολέμους υπεύθυνοι για τους οποίους είναι τα κράτη και τα αφεντικά. Ο τόπος μας έχει ζήσει στο πετσί του τις καταστροφικές συνέπειες και οι πρόγονοί μας μετανάστευσαν και αυτοί σε χώρες της Δύσης βιώνοντας την εκμετάλλευση και το ρατσισμό.

Η πρόσφατη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση που περνάμε έχει συγκεκριμένους υπεύθυνους οι οποίοι ποτέ δεν πληρώνουν για τα εγκλήματά τους.

Για μας η συσπείρωση, η αλληλεγγύη και ο αγώνας για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δεν γνωρίζει κράτη, έθνη ή πατρίδες. Και αυτός ο αγώνας για ελευθερία θα περάσει πάνω από τους φασίστες, το κράτος και τα τσιράκια του.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Αναρχικοί/ές, Αντιεξουσιαστές/στριες, Αντιφασίστες/στριες

Ηρακλείου

* το παραπάνω κείμενο μοιράστηκε στην παρέμβαση-πορεία που πραγματιποιήθηκε στην περιοχή των καμινιών στο Ηράκλειο στις 17 Απριλίου 2010

Απρίλης 2010 : 3η Ανακοίνωση της ανοιχτής ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ αναρχικών/αντιεξουσιαστών ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Sat, 17 Apr 2010 21:19:37 +0000

ΑΠΡΙΛΗΣ 2010 : 3η Ανακοίνωση της ανοιχτής ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ αναρχικών/αντιεξουσιαστών ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, σε σχέση με:

την οικονομική κρίση, τους συντρόφους που διώκονται για «τρομοκρατία», τα ΜΜΕ,

την επίθεση στον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο και την καταστολή

Εισαγωγή

Δεν είναι τυχαίο ότι η ανακοίνωση της «εξάρθρωσης» της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας συνέπεσε χρονικά με την ανακοίνωση της υπαγωγής της ελληνικής οικονομίας στον έλεγχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Ένα χτύπημα που θα δεν θα πλήξει του βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τα λοιπά παράσιτα της κοινωνίας αλλά αντιθέτως τις πιο αδύναμες ομάδες και την εργατική τάξη. Αργεντινή (6η πιο πλούσια χώρα στον κόσμο τη δεκαετία του ’30), Βολιβία, Αιθιοπία, Ελ Σαλβαδόρ, Ταϊλάνδη, Σουδάν είναι μερικές από τις χώρες οι οποίες δέχτηκαν την επιτροπεία του ΔΝΤ με δραματικές συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού τους. Υπάρχει όμως μια σημαντική λεπτομέρεια η οποία δείχνει σε τι πολιτική κατάσταση βρίσκεται αυτή τη στιγμή η Ελλάδα: Η πλειοψηφία των χωρών που ενεπλάκησαν με το ΔΝΤ ήταν χώρες που προέρχονταν από στρατιωτική δικτατορία με διαλυμένο κοινωνικό ιστό και με ακραίες οικονομικές ανισότητες. Παρομοίως, αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα βιώνουμε μια «δημοκρατική» χούντα, η οποία κάτω από το σοσιαλδημοκρατικό μανδύα διακυβέρνησης επιβάλλει μέτρα (απολύσεις, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κλπ) που και οι πιο «συντηρητικές» κυβερνήσεις δεν κατάφεραν ή δεν τόλμησαν να προωθήσουν. Η κυβέρνηση μέσω των ΜΜΕ καλλιεργεί ενοχές σε όλους για τα σκάνδαλα και τις κομπίνες που σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν από το κράτος και τη βουλή όλα αυτά τα χρόνια. Τη στιγμή που οι διάφοροι γυρολόγοι ρουφιάνοι δημοσιογράφοι στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης (ΜΜΕ) παραπληροφορούν και σπεκουλάρουν σχετικά με τα χάλια της οικονομίας και τις θυσίες που πρέπει να γίνουν από τους μεροκαματιάρηδες και τους απολυμένους, το ελληνικό κράτος-ζητιάνος κάνει πανάκριβες αγορές σε γαλλικές φρεγάτες και γερμανικά αεροπλάνα αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ και επιπλέον ενισχύει τις υπερκερδοφόρες τράπεζες αυτό το μήνα με 16 δις από την τσέπη μας.

Για τους Συντρόφους/ισσες

που Διώκονται για Υποθέσεις «Τρομοκρατίας»

Η Αλληλεγγύη μας είναι Δεδομένη

Τις τελευταίες ημέρες παίζεται ένα ακόμα επεισόδιο του τηλεοπτικού σώου που οι ευφάνταστοι καναλάρχες και οι κρατικοί υποβολείς τους ονομάζουν «εξάρθρωση του Επαναστατικού Αγώνα». Είδαμε λοιπόν μια ακόμη χολιγουντιανών προδιαγραφών επιχείρηση που επιδιώκει την ηθική και φυσική εξόντωση συντρόφων μας, ανθρώπων δηλαδή που έχουν επιλέξει συνειδητά, με τη συνεχή και χρόνια δράση τους στο αναρχικό και αντιεξουσιαστικό κίνημα, να θέσουν τους εαυτούς τους έξω από το συστημικό τερατούργημα. Και πέρα από αυταπάτες, πρέπει όλοι να κατανοήσουν ότι η δίωξη των 6 συντρόφων έχει να κάνει με το γεγονός ότι ως πολιτικά όντα, μάχονται με συνέπεια για την κατάρρευση του υπάρχοντος. Πρόκειται δηλαδή για πολιτικούς κρατούμενους της «δημοκρατίας». Προφανώς σε αυτήν τους την προσπάθεια οι κρατιστές δεν διστάζουν να σακατέψουν όλα όσα κατά καιρούς διαφημίζουν ως «κεκτημένα» του λαού και τα οποία πλέον απλά παρέχουν τον απαραίτητο σε όλους δημοκρατικό μανδύα. Τον περιβόητο δηλαδή νομικό τους «πολιτισμό». Είδαμε λοιπόν να παρουσιάζεται ως ενοχοποιητικό στοιχείο η κατοχή πολιτικών βιβλίων και εντύπων, παρακολουθήσαμε τις προσωπικές τους σχέσεις να μετατρέπονται σε κολάσιμα ποινικά αδικήματα, είδαμε τέλος να ματαιώνεται στην πράξη το τεκμήριο της αθωότητάς τους και να στιγματίζονται μια για πάντα ως εχθροί της κοινωνίας, με την εισαγγελία να δημοσιοποιεί φωτογραφίες και ονόματα πριν καν απαγγελθούν κατηγορίες και τον δημοσιογραφικό συρφετό να περιφέρεται μέσα στα σπίτια τους επιδεικνύοντας ως πειστήρια προσωπικά τους αντικείμενα (από όργανα γυμναστικής μέχρι καλαμωτές στην αυλή). Απροκάλυπτη και δριμεία είναι όμως και η επίθεση που έχει εξαπολύσει το κράτος σε όλη την κοινωνία, με την ξεδιάντροπη προσπάθειά του να ακυρώσει έναν από τους συνεκτικούς της δεσμούς, την αλληλεγγύη. Έτσι οι σύγχρονοι γκεσταπίτες καλούν με όλα τα προπαγανδιστικά τους μέσα, τον καθένα μας, να έχει τα μάτια του ανοιχτά για «ύποπτες» συμπεριφορές και να καταδώσει άμεσα το γείτονα που δεν είναι και πολύ διαχυτικός, το συνάδελφο που διαβάζει τις προκηρύξεις των επαναστατικών ομάδων, το συμφοιτητή που κατεβαίνει στις διαδηλώσεις. Προσπαθούν έτσι να φυλακίσουν τις ανθρώπινες σχέσεις στη μέγγενη της καχυποψίας και να τις ποτίσουν με ρουφιανιά και χαφιεδισμό. Ίσως αυτό να εννοούν οι σοσιαλιστές του πασόκ με τον όρο «συμμετοχική δημοκρατία». Το κράτος είναι αδίστακτο και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίζουμε. Η τρομοκρατική του δράση είναι διαρκής. Ξεκινά από τις τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις και τα συνεχιζόμενα εργατικά «ατυχήματα», περνάει από τις αόριστες επιδημίες, συνεχίζει με την καταλήστευση του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου και καταλήγει στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Τρομοκρατεί τον πληθυσμό με ανύπαρκτους κινδύνους και διάφορες απειλές για να εξασφαλίσει τη δικιά του μακροημέρευση. Φυσικά στη δεδομένη συγκυρία μια τέτοια απειλή είναι η οικονομική κατάρρευση της χώρας που χρησιμοποιείται ως πολιορκητικός κριός για την οικονομική τρομοκρατία που εξαπολύει. Εν τέλει δεν μπορεί να γίνει πιο ξεκάθαρο ότι είναι ο μοναδικός τρομοκράτης για την κοινωνία. Είναι δεδομένο για εμάς ότι ιστορικά η αντικαθεστωτική ένοπλη πάλη είναι κομμάτι του αγώνα για την απελευθέρωση της κοινωνίας από το παρασιτικό κρατικό κατασκεύασμα και τις εξουσιαστικές ονειρώξεις των αφεντικών. Είναι πεποίθησή μας επίσης ότι η εξουσία και η ταξική της «δικαιοσύνη» των έκτακτων στρατοδικείων (τρομονόμος) δεν είναι σε καμία περίπτωση οι αρμόδιοι να κρίνουν, πόσο μάλλον να δικάσουν και να καταδικάσουν, όσους κατά καιρούς κατηγορούνται ή πράγματι συμμετέχουν στις επαναστατικές οργανώσεις. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο η ίδια η κοινωνία, το κίνημα στο όποιο συντάσσονται και εν τέλει η ιστορία. Είναι πραγματικότητα ότι ανεξάρτητα από τη συμμετοχή ή όχι των έξι συντρόφων στον Επαναστατικό Αγώνα, βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά μέσα στη διαδικασία του κοινωνικού αγώνα και ως εκ τούτου στεκόμαστε φύσει και θέσει αλληλέγγυοι όσο αυτοί βρίσκονται σε ομηρία.

Να Δώσουμε Τέλος στις Απάτες.

Είναι Αγωνιστές Δεν Είναι Τρομοκράτες

Λίγα ακόμα λόγια για τα ΜΜΕ

Όσον αφορά την προαναφερόμενη λασπολογία και τρομολαγνεία, είναι γεγονός ότι δεν περιμέναμε και τίποτα καλύτερο από τα ΜΜΕ. Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας προς όφελος των αφεντικών, η ηθική και πολιτική εξόντωση όσων αντιστέκονται, η κοινωνική αποχαύνωση και η δημιουργία παθητικών καταναλωτών και πειθήνιων υπηκόων είναι μόνο λίγες από τις εργολαβίες που εδώ και χρόνια αναλαμβάνουν. Άλλωστε, οι πάμπλουτοι επιχειρηματίες ιδιοκτήτες τους και οι ρουφιάνοι δημοσιογράφοι τους ξέρουν καλά ποια είναι τα συμφέροντα τους και αυτά προασπίζονται λειτουργώντας ως ιδεολογικά στηρίγματα του κράτους και των διωκτικών μηχανισμών του. Με άλλα λόγια:

Τα ΜΜΕ Είναι οι Οδοστρωτήρες που Ανοίγουν το Δρόμο για να Περάσουν

τα Τζιπ της Αντιτρομοκρατικής & οι Κλούβες της Αστυνομίας

Εμείς οι Τρομοκράτες…

Ένας από τους βασικούς στόχους των ποινικών διώξεων των συντρόφων και της ενορχηστρωμένης συκοφαντίας που τις συνοδεύει είναι η απονομιμοποίηση στη συνείδηση της κοινωνίας συνολικά του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου στον οποίο ανήκουν και κατά συνέπεια η αποκοπή του από τα ερείσματα που διαθέτει στα κοινωνικά στρώματα. Μόνο που όσοι και όσες ανήκουν σ’ αυτά, και μάλιστα στο κομμάτι τους εκείνο που αγωνίζεται και διεκδικεί, γνωρίζουν καλά ότι οι αναρχικοί έχουν διαχρονικά σταθεί συμμέτοχοι, οργανωτές και αλληλέγγυοι σε μια ολόκληρη σειρά κοινωνικών αγώνων για μια καλύτερη ζωή: από τη μαζική συμμετοχή τους ως εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές κλπ στις πρόσφατες γενικές απεργίες ενάντια στην πολιτική λιτότητας κι εξαθλίωσης της κυβέρνησης έως την καθοριστική τους συμβολή στην αποκάλυψη των εργοδοτικών-κρατικών εγκλημάτων στις περιπτώσεις των εργατριών Κωνσταντίνας Κούνεβα και Κάρμεν Μ. Με την παράλληλη ίδρυση μαχητικών πρωτοβάθμιων σωματείων σε πολλούς κλάδους και την αλληλεγγύη τους στις απεργίες και τις διεκδικήσεις επιμέρους αγωνιζόμενων ανθρώπων όπως πρόσφατα των ψαράδων στη Μηχανιώνα Θεσ/νίκης, των εργατών στο Πέραμα, στη ΜΕΤΚΑ (Βόλος), παλιότερα στην Τρικολάν (Νάουσα), τους κατοίκους του Στρυμονικού κόλπου, την ΕΑΣ κλπ, αλλά και την έμπρακτη διεθνιστική, αντιπολεμική, αντιρατσιστική και οικολογική δράση τους, οι αναρχικοί εδώ και παντού, κι ανάμεσά τους αποδεδειγμένα οι νυν δήθεν τρομοκράτες, έχουν αποδείξει ότι αγωνίζονται ανοιχτά, δημόσια και με συνέπεια που απλά κουρελιάζει τις χυδαίες τεχνικές κατασυκοφάντησης των καναλιών. Όχι τόσο γιατί όλη η παραπάνω ενδεικτική παράθεση των αγώνων του πολιτικού αυτού χώρου και των έξι συλληφθέντων είναι ιστορικά καταγεγραμμένη και αναμφισβήτητη (σε αντίποδα του χειμάρρου των ψευδών του κράτους και των ΜΜΕ), αλλά κυρίως γιατί η ανιδιοτέλειά τους έρχεται να παραδώσει στη χλεύη τους ισχυρισμούς περί «αντικοινωνικών» στοιχείων και «τρομοκρατών».

Ποιος θα μας Προστατέψει από τους Προστάτες του Πολίτη?

Οι κατασταλτικές μέθοδοι του κράτους και των μηχανισμών που έχει στη διάθεση του ήταν και είναι η αιχμή του δόρατος της κυρίαρχης πολιτικής-οικονομικής εξουσίας απέναντι στα κοινωνικά κομμάτια που τάσσονται εναντίον τους. Αυτό όμως που έχει αλλάξει είναι το ποιοτικό και ποσοτικό τους επίπεδο. Χαρακτηριστικό αυτών των αλλαγών είναι η (για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση) πλήρης πολιτική κάλυψη του υπουργείου που επιμελείται το πρωτοφανές σε ένταση και εύρος όργιο καταστολής. Ας μιλήσουν τα γεγονότα: Εγκαθίδρυση κατοχής στρατιωτικού τύπου από εκατοντάδες μπάτσους και συνεχείς εισβολές στη γειτονιά των Εξαρχείων, έτσι ώστε να μπορούν να πηγαίνουν για καφέ ο υπουργός μαζί με μεγάλο-δημοσιογράφους όπως οι ίδιοι είχαν δηλώσει… Εισβολή στο στέκι «Ρεσάλτο» και κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος δεκάδων συντρόφων/ισσων για την κατοχή άδειων μπουκαλιών μπίρας και καταβολή εξοντωτικών εγγυήσεων. 1700 «προληπτικές» προσαγωγές (μόνο στην Αθήνα) πριν τις διαδηλώσεις του περασμένου Δεκέμβρη. Δολοφονικές επιθέσεις σε διαδηλώσεις από την ομάδα ΔΕΛΤΑ. Καταδίκη του αναρχικού Ηλία Νικολάου σε 7,5 χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή για τον εμπρησμό του κτηρίου της δημοτικής αστυνομίας στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, παρά το σαθρό κατηγορητήριο και τις αντιφάσεις των μπάτσων μαρτύρων. Σκευωρίες και προφυλακίσεις εναντίον διαδηλωτών (υπόθεση με την πιτζάμα και αυτή του Μάριου Ζέρβα). Χαφιεδοποίηση της κοινωνίας με την επικήρυξη με 600.000 ευρώ των φυγόδικων για ληστεία συντρόφων Σίμου, Γρηγόρη και Μάριου, άλλα και με την ανακοίνωση τηλεφωνικών ρουφιανο-νούμερων από τους διωκτικούς μηχανισμούς. Οι κρατικές δολοφονίες του περαστικού υδραυλικού Τόμπι στο Βύρωνα και του συντρόφου Λάμπρου Φούντα στη Δάφνη. Και φυσικά η δημιουργία τράπεζας γενετικού υλικού, οι υποκλοπές, οι παρακολουθήσεις, οι κάμερες και ο κουκουλονόμος. Το «καλύτερο» όμως το αφήσαμε για το τέλος. Ο χειρισμός της υπόθεσης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, που φαίνεται ότι θα ακολουθηθεί και σε αυτήν του Επαναστατικού αγώνα, εγκαινιάζει μια μέθοδο που δεν θα τη φανταζόταν ούτε ο Όργουελ στο «1984». Σπίτια βαπτίζονται γιάφκες και όποιος έχει την «τύχη» να περάσει από κει, είναι φίλος ή σύντροφος κατηγορουμένου, έχει μιλήσει στο τηλέφωνο μαζί του, έχει αφήσει τη μηχανή του στην αυλή του ή έχει αφήσει ένα δακτυλικό αποτύπωμα σε τουαλέτα ή κινητό αντικείμενο, έχει κατσαρόλα, υπολογιστή ή χρησιμοποιεί τηλεκάρτες χαρακτηρίζεται τρομοκράτης. Με λίγα λόγια γίνεται ποινικά κολάσιμη η οποιαδήποτε φιλική ή συντροφική σχέση όποιου έχει βάλει στο μάτι η αντιτρομοκρατική. Για όλα αυτά ο πρωθυπουργός μας έχει να πει: «Να συγχαρώ και τη δουλειά που έκανε ο Μιχάλης και το υπουργείο του και όλους όσοι ενεπλάκησαν σε αυτή την υπόθεση. Νομίζω ότι έτσι σιγά σιγά ανακτούμε και την εικόνα μιας χώρας ευνομούμενης και πιο ασφαλούς» Εμείς από την μεριά μας δηλώνουμε: Ότι και αν σκαρφιστούν, όσους από εμάς και να σύρουν στα δικαστήρια ή στη φυλακή – Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΑΠΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Επίλογος

Εν όψει των τόσο αναπόφευκτων όσο και πρωτόγνωρων κοινωνικών εκρήξεων που έρχονται, ο αναρχικός χώρος ως το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι των αντιστεκόμενων αυτής της κοινωνίας αποτελεί και τον πρώτο δέκτη της καταστολής. Το ιδεολόγημα της υποταγής στο όνομα της εθνικής ομοψυχίας, για να γίνει αποδεκτό στους όλο και πιο φτωχούς υπηκόους, πρέπει να επιβληθεί και με τη βία. Η ανθρώπινη αλληλεγγύη και η αντίσταση στις προσταγές των αφεντικών αυτού του κόσμου είναι η αντιπρόταση των αναρχικών σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας. Και σαν τέτοια δεν καταστέλλεται. Πηγάζει από την ίδια την ύπαρξη του άδικου συστήματος, είναι σάρκα από τη σάρκα της κοινωνίας και θα στοιχειώνει για πάντα τα όνειρα των αφεντικών. Όσο υπάρχουν καταπιεσμένοι θα γεννιέται από τις τάξεις τους η αναρχική πράξη και συνείδηση που θα αντιμάχεται τη βαρβαρότητα της εξουσίας μέχρι την ολική καταστροφή της.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΙΟ ΖΕΡΒΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 15/04/2010 – ΩΡΑ: 18:00 – ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Sat, 10 Apr 2010 09:13:05 +0000

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΙΟ ΖΕΡΒΑ

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 15/04/2010 – ΩΡΑ: 18:00 – ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ / ΕΣ

Αλληλεγγύη στην Κατάληψη Rosa Nera

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Fri, 26 Mar 2010 16:15:42 +0000

Ακολουθεί κείμενο της κατάληψης Rosa Nera :

Στις 2/3/10 μαζί με αλληλέγγυους/ες εμποδίσαμε με δυναμική παρέμβαση τη δημοπράτηση (5.500.000 ευρώ) ανακατασκευής του κτιρίου που στεγάζεται η Rosa Nera. Κρυφά χωρίς να δημοσιοποιηθεί στον τοπικό τύπο και με τη συνδρομή των μπάτσων η δημοπρασία έγινε τελικά μια επόμενη μέρα σε χώρο εκτός πολυτεχνείου. Ο πρύτανης δηλώνει ότι οι εργασίες θα ξεκινήσουν έως τέλος Μαρτίου και θα λήξει η κατάληψη.

Ταυτόχρονα σήμερα Παρασκευή 26/3 καλεί στην πρυτανεία δημαρχαίους, νομαρχαίους, βουλευτές κ’ λοιπό συνάφι σε σύσκεψη για το κτίριο της κατάληψης για να νομιμοποιήσουν όλοι μαζί στα μάτια της κοινωνίας τις κατασταλτικές μεθοδεύσεις τους. Όμως σε αυτή τη μάζωξη θα είναι απούσα η ζωντανή κοινωνία, που μαζί της καθημερινά η Rosa Nera αναπτύσει την δράση της.

Τα παραπάνω δρομολογούν εξελίξεις εναντίων της κατάληψης, που μας κινητοποιούν, μας συσπειρώνουν και μας δυναμώνουν στο να υπερασπιστούμε αποφασιστικά το πολιτικό και κοινωνικό στίγμα αυτού του χώρου, που εδώ και 6 χρόνια είναι ανοιχτός στην κοινωνία με πληθώρα αγώνων, εκδηλώσεων, συνελεύσεων κλπ. Προσπαθούν να εξουδετερώσουν τον αντιθεσμικό, αυτοοργανωμένο, συλλογικό χαρακτήρα τέτοιων εγχειρημάτων για να βάλουν απρόσκοπτοι την κοινωνία σε μια νέα τροχιά αναδιανομής-καταλήστευσης του κοινωνικού πλούτου και απόλυτης κοινωνικής επιτήρησης.

Η υπεράσπιση της Rosa Nera και των καταλήψεων, δεν μπορεί παρά να είναι επιλογή και ανάγκη κάθε ανήσυχου και αβόλευτου ανθρώπου. Δεν μπορεί παρά να είναι κομμάτι του αγώνα για αυτοκαθορισμό και ελευθερία. Αφορά στους κοινωνικούς χώρους γιατί όταν απειλείται ένας απειλούνται όλοι. Καθετί που χάνεται από απ’τη μεριά των πολλών γίνεται όπλο αγριότερης εκμετάλευσης στα χέρια των λίγων ισχυρών. Το δικό μας όπλο είναι η αλληλεγγύη. Αυτή μας κρατάει όρθιους απέναντι στην βαρβαρότητα και απελευθερώνει αστείρευτες δυνάμεις αντίστασης και ανατροπής των σχεδίων εναντίων μας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/3/10 ΣΤΙΣ 5.00μμ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΗΣ ROSA

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 27/3/10 ΣΤΙΣ 11.00πμ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΊΑ ΑΓΟΡΑΣ ΧΑΝΙΩΝ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ROSA NERA -ΛΟΦΟΣ ΚΑΣΤΕΛΛΙ ΠΑΛΙΟ ΛΙΜΑΝΙ ΧΑΝΙΑ

Αντιεθνικιστικη Εκδηλωση – Παρασκευη 19/03/2010 – ώρα 19:00

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ — Thu, 18 Mar 2010 21:04:56 +0000