Αντιεθνικιστικη Εκδηλωση – Παρασκευή 19/03/2010  στην  ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ

19:00 : προβολη : Η χρυση αυγη στο ”κουτι της πανδωρας”

20:00 : συζητηση : με σκοπο τη δημιουργια ομαδας αντιεθνικιστικης-αντιφασιστικης δρασης

……………………………………………………………..

“  Όταν η ποιότητα ζωής της  πλειοψηφίας των ανθρώπων συρρικνώνεται δραματικά μέρα με τη μέρα από μια άνευ προηγουμένου επίθεση των κυρίαρχων ελίτ που ονομάζουν «κρίση», οι σωστές στρατηγικές επιλογές για την οργάνωση των αντιστάσεων των εκμεταλλευομένων αποκτούν με τη σειρά τους κρίσιμη σημασία. Σήμερα και στα επόμενα χρόνια παίζεται η συλλογική ευτυχία η δική μας και των επόμενων γενιών: είναι πλέον όρος Ζωής να παρέμβουμε δραστικά κι ευέλικτα για να δημιουργηθεί ένα ευρύ κίνημα που όχι μόνο θα επιβάλει στους άρχοντες ν’ αναδιπλώσουν το θράσος τους αλλά και θ’ αντεπιτεθεί συνειδητά για να κάνει ξανά δικά του όλα τα μέσα που θ’ αντικαταστήσουν την ανασφάλεια και την κατήφεια με τη ζωντάνια και την απόλαυση. “

Πρόγραμμα Διημέρου 12-13/3/10

• Παρασκευή  12 Μαρτίου 2010

• Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Ενάντια στην κατασκευή αεροδρομίου στο Καστέλλι Πεδιάδος – Εκδήλωση Παρασκευή 26/2/2010

- ‘Ωρα 17:00 – παρέμβαση-αντιπληροφόρηση ( πλατεία  ελευθερίας )

- Ώρα 19:30 – συζήτηση ενημέρωση για το  θέμα ( κατάληψη ευαγγελισμού)

……………………………….

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, Ο  ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ & ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ένα από  τα  βασικά  εργαλεία  της  εξουσίας  είναι  ο  επαναπροσδιορισμός  λέξεων  και εννοιών που έχουν «θετικό» πρόσημο στις συνειδήσεις των ανθρώπων, με τέτοιο τρόπο ώστε  τα  εγκλήματα  της  να  συγκαλύπτονται  ή  να  εξωραΐζονται  και  να  νομιμοποιούνται κοινωνικά. Έτσι, η λέξη «ανάπτυξη» παρουσιάζεται σαν μια ευνοϊκή αλλαγή σύσσωμης της  ανθρωπότητας,  αποκρύπτοντας  τον  πραγματικό  της  στόχο  που  είναι  η  καθυπόταξη και ο έλεγχος ολοένα και περισσότερων πλευρών της κοινωνικής ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος στην κυριαρχία της οικονομίας και του κέρδους.

Εδώ  και  χρόνια,  με  μπροστάρη  τη  σημαία  της  «ανάπτυξης»,  χωριά ερήμωσαν  και  πόλεις  γέμισαν  ασφυκτικά  από  ανθρώπους  και  τσιμέντο. Τεράστιες  εκτάσεις  δάσους,  είτε  καταστράφηκαν  για  να  γίνουν  γεωργικές μονοκαλλιέργειες,  είτε  κάηκαν  μαζί  με  ζώα  και  ανθρώπους  και  πάνω  στις στάχτες τους φύτρωσαν βίλες, εξοχικά, πολυτελείς οικισμοί και ξενοδοχειακά συγκροτήματα.  Γη  και  νερό  μολύνθηκαν  και  μολύνονται  από  απόβλητα, φυτοφάρμακα   και   λιπάσματα.   Η   ατμόσφαιρα   κατακλύζεται   από   αέριους ρύπους.   Ποτάμια   με   γάργαρα   νερά   θάφτηκαν   κάτω   από   πολύβουες λεωφόρους   ή   γέμισαν   χρώμιο   από   τα   λύματα   βιομηχανιών.   Παραλίες μετατράπηκαν  σε  τεράστιες  δεξαμενές  πετρελαίου.  Πυρηνικά  εργοστάσια τινάχτηκαν   στον   αέρα   σκορπίζοντας   ραδιενέργεια   σε   τεράστια   έκταση. Άνθρωποι   πέθαναν   από   καρκίνο,   πνευμονοκονίαση   και   καρδιοπάθειες ζώντας κοντά ή δουλεύοντας σε εργοστάσια και ορυχεία…και όλα αυτά είναι μόνο  κάποιες  ελάχιστες  πτυχές  της  όλης  κατάστασης.  Ο  παραλογισμός αυτός, ή καλύτερα, η αντίληψη που τοποθετεί πάνω απ’ όλα το κέρδος (μικρό για  τους  μικρομεσαίους,  μεγάλο  για  τους  “μεγάλους”)  έχει  στιγματίσει  τις εποχές που ζούμε αλλά και το μέλλον μας. Καθημερινά παρακολουθούμε να υποβαθμίζεται  το  φυσικό  περιβάλλον  για  να  μπορούν  να  βρίσκονται  τα γρανάζια της οικονομίας σε διαρκή κίνηση, πάση  θυσία.

• Αεροδρόμιο στο Καστέλλι

Στο    παραπάνω    αναπτυξιακό    πλαίσιο    εντάσσεται    και    το    διεθνές αεροδρόμιο  στο  Καστέλλι  Πεδιάδος.  Το  έργο  αυτό  θα  πρέπει  όλοι  μας  να σκεφτούμε  και  να  δούμε  ποιους  τελικά  εξυπηρετεί.  Ρίχνοντας  μια  ματιά  στα δεδομένα,    αντιλαμβανόμαστε  ότι   ένα  αεροδρόμιο     τέτοιου   μεγέθους (αντίστοιχο αυτού των Σπάτων) το μόνο που προωθεί είναι τα συμφέροντα:

-  κατασκευαστικών   εταιριών    μεγάλου    βεληνεκούς   (π.χ.    του    ομίλου Μπόμπολα)

-  πολυεθνικών   εταιριών   διαχείρισης   αερολιμένων   (π.χ.   η   γερμανική Hochtief)

-  πολυεθνικών  και  τοπικών  ταξιδιωτικών  γραφείων  (π.χ.  Nekermann  – Thomas Cook – Παπακαλιάτης)

-  τοπικών και διεθνών μεγαλοξενοδόχων

-  και  τέλος  μία  μερίδα  κατοίκων  του  Ηρακλείου,  οι  οποίοι      ναι  μεν (επιτέλους) θα ανακουφιστούν από το θόρυβο και τη ρύπανση, αλλά με τεράστιο κόστος σε βάρος μιας μεγάλης σχετικά «παρθένας» περιοχής της κεντρικής Κρήτης. Άσε που στην πραγματικότητα το κράτος δεν   θα διώξει  το  αεροδρόμιο  από  την Αλικαρνασσό  επειδή  ξαφνικά  θυμήθηκε τους κατοίκους. Δεν το απασχολεί η καθημερινή τους ταλαιπωρία, όπως δεν το απασχόλησε όλα αυτά τα χρόνια.

Τα  βασικά  επιχειρήματα  των  υπέρμαχων  του  έργου  αυτού  είναι,  ως συνήθως,  η  δημιουργία  νέων  θέσεων  εργασίας  και  η  ανάπτυξη  με  γενικούς όρους. Τα επιχειρήματα αυτά είναι εύκολο να αντικρουστούν, αρκεί κανείς να επισκεφτεί έστω μία φορά τα Σπάτα, να επικοινωνήσει με τους ντόπιους καινα  ρωτήσει  τι  τους  προσέφερε  το  αεροδρόμιο.  Η  απάντηση  τους  θα  είναι : υποβάθμιση,       θόρυβο   και    μόλυνση.  Το     συγκεκριμένο     αεροδρόμιο     το εκμεταλλεύονται  μεγάλες  εταιρίες  και  πολυεθνικές  εμπορικές  αλυσίδες  που δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες της τοπικής κοινότητας.

• Θέσεις Εργασίας & Τουρισμός

Το   επιχείρημα   περί   νέων   θέσεων   εργασίας   αποτελεί   μία   από   τις συνηθισμένες ψεύτικες υποσχέσεις που χρησιμοποιούνται για να ξεγελάσουν τους  κατοίκους  και  να  δεχθούν  τέτοιου  τύπου  έργα.  Μεγάλο  μέρος  των θέσεων  είναι  ήδη  καλυμμένο,  ενώ  η  εντοπιότητα  δεν  παίζει  κανένα  ρόλο σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ε.Ε. Επιπλέον, δεν γίνεται κανένας λόγος γιατις    χιλιάδες    θέσεις   εργασίας   που    θα   χαθούν    από   την    αναγκαστικήεγκατάλειψη της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και άλλων δραστηριοτήτων της περιοχής.

Όσον  αφορά  την  άποψη,  ότι  με  την  κατασκευή  του  αεροδρομίου  θαέχουμε  περισσότερες  αφίξεις  τουριστών,  αυτό  είναι  μια  απροκάλυπτη  και δόλια  παραπλάνηση.  Οι  υπέρμαχοι  θα  πρέπει  να  βάλουν  καλά  στο  μυαλό τους ότι δεν έχουν να κάνουν με ηλίθιους.  Τα νούμερα στον τουρισμό χρόνομε  τον  χρόνο  όλο  και  μειώνονται,  και  δεν  είναι  ένα  αεροδρόμιο  ή  λίγο  πιο φτηνές  πτήσεις  αυτό  που  περιμένουν  οι  ξένοι  για  να  προτιμήσουν  το  νησί. Επίσης άχρηστο είναι το ίδιο το low budget μοντέλο του τουρισμού, το οποίο προωθείται.  Τους  all  inclusive  βραχιολιοφόρους  τους  αρμέγουν   έτσι  και αλλιώς   μόνο   οι   μεγαλοξενοδόχοι,   οι   οποίοι   καλά   θα   κάνουν   να   μην ονειρεύονται  ακόμη  περισσότερα  κέρδη  και  να  αρκεστούν  με  τα  «λίγα» εκατομμύρια   που   βγάζουν,   ξεζουμίζοντας   το   ντόπιο   και   ξένο   εργατικό δυναμικό.  Είναι  καιρός  να  συνειδητοποιήσουμε  ότι  τα  κέρδη  αυτά  δεν  είναι δικά μας, δικά τους είναι. Εμείς στην καλύτερη θα κάνουμε τους σερβιτόρους, κολλώντας ένσημα τσίμα-τσίμα για το ταμείο ανεργίας…

• Περιβαλλοντικές & Οικονομικές-Κοινωνικές Επιπτώσεις

Εκτός από όλα αυτά, η κατασκευή και λειτουργία του αεροδρομίου θα έχει βλαβερές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και κατά συνέπεια στη ζωή της ευρύτερης περιοχής. Τα καυσαέρια τα οποία εκπέμπονται από τα αεροσκάφη προκαλούν  ρύπανση  της  ατμόσφαιρας  και  έχουν  μεγάλη  συμβολή  στην επιδείνωση   του    φαινομένου     του    θερμοκηπίου    και   της    συνακόλουθης κλιματικής  αλλαγής.  Πέραν  όμως  των  επιπτώσεων  που  παρατηρούνται  στα ανώτερα  στρώματα  της  ατμόσφαιρας,  σημαντική  είναι  και  η  ρύπανση  που σημειώνεται όχι μόνο στην περιοχή των αεροδρομίων και τις γύρω περιοχές, αλλά και όπου πετούν αεροσκάφη σε σχετικά χαμηλό ύψος. Όσον αφορά το σχεδιαζόμενο  αεροδρόμιο  στο  Καστέλλι  κάνουν  λόγο  για  430  και  πλέον πτήσεις το 24ωρο, δηλ. 17-30 αεροπλάνα την ώρα. Αυτό σημαίνει όχι μόνο ασταμάτητο  και  εκκωφαντικό  θόρυβο  που  θα  ακούγεται  πολλά  χιλιόμετρα μακριά νύχτα και μέρα, αλλά και τεράστιες ποσότητες ρύπων και καυσαερίων. Αυτές σε συνδυασμό με την πίσσα και το μπετόν θα κάνουν την ατμόσφαιρα αποπνικτική,  ιδιαίτερα  σε  περιόδους  νηνεμίας  που  η  συχνή  πάχνη  της Πεδιάδας θα δεσμεύει τους αέριους ρύπους.

Η  δημιουργία  του  αεροδρομίου  θα  καταστρέψει  ελαιώνες,  αμπελώνες, δασώδεις & θαμνώδεις εκτάσεις, φυσικούς βοσκότοπους κ.α. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα  την  επιδείνωση  του  φαινόμενου  της  ερημοποίησης  στην  Κρήτη λόγω αλλαγής χρήσης γης και υποβάθμισης της μορφολογίας του εδάφους. Ταυτόχρονα,   η   γεωργία   και   η   κτηνοτροφία   στην   ευρύτερη   περιοχή   της Πεδιάδας θα εγκαταλειφθούν εξαιτίας της απώλειας γης, των ρύπων από τα καυσαέρια  που  φτάνουν  πολύ  μακριά,  της  λειψυδρίας,  της  ρύπανσης  του εδάφους και του υδροφόρου ορίζοντα. Η πεδιάδα   θα πάψει πια να είναι μια είναι  πλούσια  περιοχή       σε  παραγωγή  ελαιολάδου,  σταφυλιών,  σταφίδας, κρασιού,  ρακής,  σιτηρών  και  κηπευτικών.  Όσες  καλλιεργήσιμες  εκτάσεις μείνουν  θα  παράγουν  προϊόντα  σε  μια  μολυσμένη  περιοχή  καθιστώντας επικίνδυνη την κατανάλωση τους.

Τέλος,  μεγάλο  μέρος  άγριων  ζώων  και  πτηνών  που  βρίσκονται  στην ευρύτερη περιοχή θα εξαφανιστούν ή θα μεταναστεύσουν σε άλλες περιοχές της  καταστροφής  των  φωλιών  τους,   της  δυσκολίας  στην  εύρεση  τροφής  & νερού και του θορύβου από την κατασκευή και λειτουργία του αεροδρομίου.

• Εν Κατακλείδι …

Πρώτα  οι  κάτοικοι  της  ευρύτερης  περιοχής  της  Πεδιάδας,  αλλά  και  όλοι μας,  θα  πρέπει  να  συνταχτούμε  στον  αγώνα  που  γίνεται  από  διάφορα κομμάτια της κοινωνίας ενάντια σε συμφέροντα, τα οποία με «δούρειο ίππο» την ανάπτυξη έρχονται να υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο το φυσικό μας περιβάλλον  (βλ «πράσινη» ενέργεια στο Αποπηγάδι Χανίων, Μονή Τοπλού, λιμάνι Τυμπακίου, γήπεδα γκολφ κτλ).

Η  τοποθέτηση  αυτή  δεν  έχει  να  κάνει  με  ιδεολογίες  ή  κάποιες  δήθεν περιβαλλοντικές ευαισθησίες, Είναι πρωταρχικό ζήτημα ποιότητας ζωής, δικό μας και των γενεών που θα ακολουθήσουν. Το περιβάλλον δεν θα έπρεπε να ανήκει σε κανένα μικρό ή μεγάλο επιχειρηματία, που θέλει να κερδοφορήσει καταστρέφοντάς το. Αν είναι να αναπτύξουμε κάτι, αυτό θα πρέπει να είναι η συνείδησή   μας,   το   να   σεβόμαστε   τον   τόπο   και   τον   εαυτό   μας,   το   να δημιουργήσουμε    συνθήκες  αυτάρκειας και   αυτονομίας      ώστε    να        μην κρεμόμαστε από τα «απ’ αυτά» του εκάστοτε μεγαλοκαρχαρία.

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΓΗ, ΘΑΛΑΣΣΑ & ΑΕΡΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΩΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΔΕΝ ΤΡΩΓΕΤΑΙ…

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕΝ ΚΑΘΑΡΙΖΕΤΑΙ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ ΠΕΔΙΑΔOΣ

………………………………………….

Κατεβάστε :

1.κείμενο της κατάληψης ευαγγελισμού ενάντια στην κατασκευή αεροδρομίου στο Καστέλλι Πεδιάδος

2.Μπροσούρα της κατάληψης ευαγγελισμού ενάντια στην κατασκευή αεροδρομίου στο Καστέλλι Πεδιάδος

…………………………………..

Μετά το τέλος της εκδήλωσης ακολουθεί αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο για οικονομική ενίσχυση της εφημερίδας δρόμου Απατρις :

Τη μισθωτή εργασία, την ταξική αφύπνιση, την κατάρρευση του «ελληνικού ονείρου», τον ξεπουλημένο συνδικαλισμό, τους εργατοπατέρες, και μια πρόταση αντίστασης

• Εισαγωγή

Στόχος αυτής της ανακοίνωσης δεν είναι κάποια πολύπλοκη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής του ελληνικού κράτους ή του τρόπου λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας. Στόχος μας είναι η κριτική συνειδητοποίηση, η συλλογική αφύπνιση και δράση, μέσα από την ανάπτυξη της ταξικής μας συνείδησης. Αφετηρία μιας τέτοιας ανάλυσης, στάσης και πρακτικής είναι η υπέρβαση της σύγχρονης «κουλτούρας της σιωπής», της αποστασιοποίησης, της μοιρολατρίας και του ρατσισμού, με σκοπό την επαναστατική αλλαγή της κοινωνικής πραγματικότητας.

Είναι ώρα λοιπόν να σταματήσουμε να παρατηρούμε αδρανείς τα γεγονότα και να δεχόμαστε άκριτα ότι μας πουλάνε, είτε αυτό λέγεται ελπίδα, είτε ρατσισμός, είτε λιτότητα. Να προσδιορίσουμε επιτέλους τις πραγματικές μας ανάγκες, αποκαθηλώνοντας τις ζωές μας από το «σταυρό της ανάπτυξης» που το σύστημα μας πλασάρει, και να διαμορφώσουμε άμεσες και συλλογικές απαντήσεις για την επίλυση των προβλημάτων μας, βαδίζοντας προς την ανοικοδόμηση μιας κοινωνίας αλληλεγγύης, χωρίς αφεντικά και δούλους.

• Η Δουλειά δεν είναι Δικαίωμα, είναι Εκβιασμός

Από δημιουργίας του, το καπιταλιστικό σύστημα διαπλάθει τις ανθρώπινες συνειδήσεις με ηθικολογίες του τύπου: «Η δουλειά είναι δημιουργικότητα και αρετή», «δούλεψε για να είσαι χρήσιμος στην κοινωνία», «δούλεψε για να προκόψεις». Άλλωστε και το εμπόρευμα που ονομάζεται εργασία χρειάζεται τις διαφημιστικές του ατάκες. Πίσω τους όμως κραυγάζει ένας ξεκάθαρος εκβιασμός: «Δούλεψε για να επιβιώσεις», αλλιώς «φυτοζώησε ή ψόφα»! Έτσι, για να επιβιώσουμε εξαναγκαζόμαστε να πουλήσουμε μέρος της ζωής μας, δηλαδή τον ίδιο τον εαυτό μας, δουλεύοντας για κάποιο αφεντικό (κράτος, επιχείρηση ή ιδιώτη) με αντάλλαγμα ένα μισθό. Ψίχουλα δηλαδή μπροστά σε αυτά που κερδίζουν τα αφεντικά από τη δουλειά μας, πουλώντας αυτό που παράγουμε, είτε είναι υλικό και χειροπιαστό, είτε υπηρεσία. Άσε που και τα λίγα που βγάζουμε επιστρέφουν σε αυτούς, αγοράζοντας τα «προϊόντα» που εμπορεύονται. Ως αποτέλεσμα, ο κοινωνικός πλούτος που παράγεται από την εργασία όλων συσσωρεύεται στα χέρια λίγων.

Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι δεν αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι αλλά ως απλοί φορείς εργατικής δύναμης, δηλαδή μια απρόσωπη ύλη προς εκμετάλλευση. Τα προϊόντα της παραγωγικής ζωής και η επιθυμία των ανθρώπων για πραγματική κοινωνική προσφορά και δημιουργία διαστρεβλώνονται και γίνονται εμπορεύματα, δηλαδή η ποιοτική και χρηστική τους αξία (η οποία φυσικά δεν είναι δυνατό να μετρηθεί) μετατρέπεται σε ανταλλακτική αξία.

Όλες αυτές οι συνθήκες προφανώς δεν αλλάζουν με το να διεκδικούμε απλά και μόνο μη περικοπές συντάξεων και μισθών ή υψηλότερους μισθούς. Αυτά θα αυξάνονται ή θα μειώνονται ανάλογα με την κατάσταση του κοινωνικού ανταγωνισμού μεταξύ εργαζομένων και αφεντικών. Ο σκλάβος των 600 ευρώ γίνεται σκλάβος των 1000, αλλά η ουσία παραμένει ίδια. Όσα χρήματα και να μας δίνουν, δεν μπορούν να μας επιστρέψουν τη ζωή που χάνουμε στις δουλειές τους (και όχι μας).

• Όταν Ακούς «Εθνικό Συμφέρον», Ετοιμάσου για Πόλεμο…

Τον τελευταίο καιρό ακούμε πολιτικούς, βιομηχάνους, μεγαλοδημοσιογράφους και άλλους «έγκυρους» αναλυτές ότι όλοι πρέπει να συνδράμουμε για να ορθοποδήσει η εθνική οικονομία. Καλούμαστε δηλαδή για άλλη μια φορά να πληρώσουμε το λογαριασμό από το φαγοπότι κράτους, επιχειρήσεων, τραπεζών και κάθε είδους μεγαλολαμογιού.

Όποτε τα αφεντικά χρησιμοποιούν τη λέξη «εθνικό», εννοούν την τσέπη και την καρέκλα τους. Αυτός άλλωστε είναι και ο ρόλος του ιδεολογήματος της εθνικής ενότητας. Να καλλιεργήσει δηλαδή την ψευδαίσθηση ότι υπάρχουν κοινά συμφέροντα μεταξύ καταπιεστών και καταπιεζόμενων του ίδιου «έθνους», απέναντι σε κάποιο «κοινό εχθρό». Στην πραγματικότητα, το «έθνος» δεν είναι παρά μια κατασκευή της αστικής τάξης για να διαμορφώνει πειθήνιους εργαζόμενους σε καιρό «ειρήνης» (για χάρη της «εθνικής» ανάπτυξης) και πρόθυμο κρέας για κανόνια σε καιρό πολέμου (για χάρη των «εθνικών» συμφερόντων).

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και γενικά οι εκμεταλλευόμενοι (έλληνες ή μετανάστες, εδώ και παντού) δεν έχουμε κανένα κοινό συμφέρον με το σινάφι των κεφαλαιοκρατών και των πάσης φύσεως εξουσιαστών. Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι ο διαχωρισμός μας σε «εθνικές» και «φυλετικές» ράτσες είναι ένα τέχνασμα αυτού του σιναφιού για να φαγωνόμαστε μεταξύ μας και να μην στραφούμε εναντίον τους. Στο ρατσιστικό δηλητήριο που μας σερβίρουν για να υπονομεύσουν τη διεθνιστική ταξική ενότητα ντόπιων και μεταναστών, να απαντήσουμε με κοινούς αγώνες μέσα και έξω από τους εργασιακούς χώρους, απέναντι στον πραγματικό μας εχθρό που είναι τα (κοινά μας) αφεντικά.

• Λίγα λόγια για το ΠΑΣΟΚ και την Κατάρρευση του ”Greek Dream”

Η ουσία των αλλαγών που συντελούνται στην ελληνική κοινωνία λόγω της εν εξελίξει οικονομικής κρίσης ξεπερνούν κατά πολύ το οικονομικό πεδίο και επηρεάζουν όλη τη μέχρι τώρα δεδομένη τάξη πραγμάτων. Το τελευταίο διάστημα, ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες της εγχώριας καπιταλιστικής ιδεολογίας, το «ελληνικό όνειρο» φαίνεται να καταρρέει, συμπαρασύροντας μαζί του τους πόθους ολόκληρης της μικρομεσοαστικής τάξης της ελλάδας για κοινωνική ανέλιξη. Η αδυναμία του συστήματος να διατηρήσει έστω, τις ελπίδες όλων αυτών που πιστεύοντας ολοκληρωτικά στις αξίες του ατομικισμού περίμεναν να ανταμειφθούν, είναι ταυτόχρονα η αδυναμία του να διατηρήσει την ίδια του την ύπαρξη. Ό τεράστιος μηχανισμός μαζικής παραγωγής κουλτούρας, που έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια και μέσω τηλεόρασης και διαφήμισης και συντηρεί την ελπίδα για «μεγάλη ζωή» σε εκατομμύρια άβουλους δέκτες, πλέον δεν έχει τι να προβάλλει, αφού τα δάνεια και οι επιδοτήσεις κόπηκαν, τα χρέη διογκώνονται και η οικονομική επιφάνεια μειώνεται δραματικά. Οι χιλιάδες των προδομένων μικροαστών που λιγουρεύτηκαν τα ψίχουλα της εξουσίας, είναι καιρός να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους…

Θα ήταν άδικο αν δεν παραδεχτούμε ότι το ΠΑΣΟΚ πρόσφερε τα μέγιστα στην προσπάθεια μετατροπής της κοινωνίας σε ένα σύνολο αποκτηνωμένων τηλεθεατών και υπογείως ανταγωνιζόμενων ατόμων. Η κλασσική πλέον φιγούρα του κομματάρχη, που έχοντας τις διασυνδέσεις, μοιράζει υποσχέσεις και επιδοτήσεις καθώς και του ψηφοφόρου που τι μια ζητιανεύει ρουσφέτι και την άλλη παίζει στο χρηματιστήριο, χαρακτηρίζει άλλωστε τα χρόνια του «σοσιαλισμού». Είναι τα χρόνια που η διαφθορά και η σαπίλα παύει να είναι προνόμιο των ανώτερων κοινωνικών τάξεων και διαπερνά κάθετα τον κοινωνικό ιστό. Η σιωπηλή συνενοχή της κοινωνίας λειτουργεί σαν άλλοθι για κάποιους που αποκτούν υπογείως τρομακτικά μεγάλα κέρδη. Επειδή όμως κάθε παραμύθι κάπου τελειώνει, τα λεφτά φαγώθηκαν και τους μεγαλοπασόκους τους τρομάζει ο κίνδυνος να χρειαστεί κάποια στιγμή να δουλέψουν για να ζήσουν. Είναι οι ίδιοι που τώρα ζητάνε εθνική ενότητα και ομοψυχία, υπομονή, ωριμότητα και αποκαλούν τις απεργίες εθνική προδοσία. Η στοιχειώδης κοινωνική μνήμη και η μετατροπή της σε αδιάλλακτη σύγκρουση με όλα όσα εκπροσωπούν ήρθε η ώρα να διαψεύσει τις ελπίδες τους.

• Για τον Ξεπουλημένο Συνδικαλισμό και τους Εργατοπατέρες

Ένα πράγμα είναι σίγουρο, ότι όποιος αγώνας δόθηκε από τους εργαζομένους τα τελευταία χρόνια προσέκρουσε πάνω στην ανελέητη δράση των κρατικοδίαιτων εργατοπατέρων. Αν και εργαζόμενοι οι ίδιοι τους, ξεκίνησαν την καριέρα τους από καθαρά ιδιοτελείς σκοπούς και εξελίχθηκαν σε ένα είδος εκκολαπτόμενων βουλευτών. Οι αυτόκλητοι σωτήρες τις εργατικής τάξης παρουσιάζονται σαν παιδιά λαϊκής νοοτροπίας, δεν χάνουν όμως την ευκαιρία να ποζάρουν δίπλα δίπλα με τους μεγαλοκαρχαρίες της ελληνικής βιομηχανίας. Ξεπουλώντας με το πάσο τους κατακτήσεις που φθάνουν έως και τους αγώνες του ’60, κέρδισαν σιγά σιγά μια θέση δίπλα στους εκλεκτούς της αστικής τάξης. Λεηλάτησαν κάθε έννοια ταξικής συνείδησης και διαίρεσαν το κίνημα στα μέτρα τους, δημιουργώντας ανεξήγητες αντιθέσεις σε βασικούς κλάδους εργασίας, στρέφοντας τους εργαζόμενους από τη εργατική πάλη στην αλληλοεξόντωσή τους (βλ. κόντρες μόνιμων και συμβασιούχων στο δημόσιο, καθηγητών και δασκάλων, αγροτών και “νέων” αγροτών κτλ).

Πίσω λοιπόν από τις πλάτες των εργαζομένων παίζεται ένα βρόμικο παιγνίδι. Οι εργαζόμενοι και τα συμφέροντά τους δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα αυτών των λακέδων της εκάστοτε εξουσίας και θα πρέπει να τους βλέπουν εχθρικά και να πράττουν επιθετικά απέναντί τους, αν θέλουν να προχωρήσει ο αγώνας τους. Μιλάμε για μια τάξη ανθρώπων που όχι απλά συνδιαλέγεται με το σύστημα, αλλά το υπηρετεί συνειδητά.

• Μια Πρόταση Αντίστασης

Και ενώ η κρίση έχει φτάσει πλέον στην καθημερινότητα μας, πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται «τι γίνεται τώρα;». Πλησιάζοντας την ανεργία του ενός εκατομμυρίου, η κατάσταση σίγουρα δεν μπορεί να λυθεί με προσκυνήματα και συνδικαλισμό. Έναν συνδικαλισμό που όπως αναφέραμε και πιο πάνω έχει παραδώσει τα όπλα και τις τύχες της εργατικής τάξης στους κατακρεουργούς της: τα αφεντικά και τους βιομηχάνους. Αν και τα σωματεία αποτελούν σίγουρα πόλο συσπείρωσης των εργαζομένων, πρέπει οι ίδιους τους να μη δράσουν μέσα στα πλαίσια της γραφειοκρατίας και της κομματικής κλίκας του κάθε πολιτικάντη και διανοητή της γκρίνιας και της μιζέριας. Η δράση των εργατών θα πρέπει να είναι άμεση και χωρίς συμβιβασμούς. Ήρθε καιρός πλέον που πρέπει κάθε ένας από μας να συνειδητοποιήσει πως η κατάσταση είναι δύσκολη και πως με χαλαρότητα και καναπεδισμό ή με φράσεις του στυλ «έχει ο θεός» και άλλες τέτοιες παπαριές δεν κινείται τίποτα. Οι εργαζόμενοι πρέπει να αρπάξουν κάθε ευκαιρία συσπείρωσης τους στο άμεσο μέλλον για να δημιουργήσουν νέους κανόνες διεκδίκησης και νέες μορφές οργάνωσης. Έτσι όχι μόνο θα καταρρεύσουν οι λογικές που διασπάνε τους εργαζόμενους, αλλά θα ενισχυθούν οι προλεταριακές αρετές που είναι η πανοπλία τους: η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, η ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ, η ΔΡΑΣΗ με όποια μορφή της και η ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Το παράδειγμα άλλων χωρών που σαρώνονται από την κρίση είναι χαρακτηριστικό. Σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής, αλλά και στη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, οι εργαζόμενοι δεν συμβιβάζονται, παίρνουν αυτό που θέλουν, καταλαμβάνουν εργοστάσια, θέτουν τα αφεντικά τους σε ομηρία, διεκδικούν, κερδίζουν, οργανώνουν συνελεύσεις βάσης με εργαζόμενους και άνεργους, συζητούν τα προβλήματα τους και βρίσκουν λύσεις σε αυτά. Η κατάσταση είναι ξεκάθαρη, σε κάθε γειτονιά, κάθε εργασιακό χώρο, κάθε πλατεία και καφενείο, πρέπει να γίνει τόπος οργάνωσης όλων αυτών που δεν χωράνε στα «σύμφωνα σταθερότητας», αλλά θέτουν ενεργά τις βάσεις για μια διαφορετική κοινωνική οργάνωση.

ΤΟΠΟ ΣΤΟ ΛΑΟ  ΤΟΠΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Aνοικτή συνέλευση  αναρχικών-αντιεξουσιαστών Ηρακλείου

“Εμείς στο πείσμα τς`εποχής  χρήμα δεν κυνηγούμε αξίες διαχρονικές γυρεύουμε να βρούμε.”

” Εμείς σαν πρωτοβουλία κατοίκων της Σπίνας του Σέμπρωνα και των Παλαιών Ρουμάτων, σε πείσμα όλων όσων θέλουν να δουν το Αποπηγάδι νεκρό και τις καταπράσινες πλαγιές του καμένες θα το προστατεύσουμε από εγκληματικές ενέργειες και θα αναδείξουμε τη φυσική του κληρονομιά. Για το σκοπό αυτό θα χρειαστούμε  τη βοήθεια όλων σας. Σήμερα είναι οι κάτοικοι της Σπίνας, των Παλαιών Ρουμάτων και του Σέμπρωνα που χάνουν τη γη τους, χτές ήταν οι ιδιοκτήτες του πρώην όμορφου δάσους του ιστορικού φαραγγιού της Καντάνου που σήμερα είναι σωροί από χαλίκια και τρύπες στα Λατομεία Σελίνου. Αύριο μπορεί να είστε εσείς στο ορεινό ή παραθαλάσσιο χωριό σας που θα χάσετε τη γη σας.. Όταν η ξεχωριστή ομορφιά και χάρες μιας περιοχής μπουν στο μάτι του κάθε ασύδοτου  κεφαλαιούχου καταπατητή, είτε για λατομεία, είτε για μεγαλοξενοδοχεία , είτε  με το πρόσχημα των ΑΠΕ, θα κοιτάξουν να βγούν στην άκρη οι κάτοικοι και η φύση για να περάσουν τα μεγάλα κεφάλαια. Αυτός είναι ο νόμος της αγοράς σήμερα δυστυχώς και οι πολίτες δεν πρέπει να παραμένουν απαθείς σε τέτοιες φασιστικές πολιτικές ξεριζωμού κατοίκων και φύσης.”

Την Τετάρτη 10/02 το πρωί, στην περιοχή της Σπίνας Χανίων, αποκλείστηκε ο δρόμος από την πρωτοβουλία των κατοίκων των περιοχών Σπίνας, Παλαιών Ρουμάτων, Αποπηγαδίου και Σέμπρωνα Χανίων ενάντια στην κατασκευή του αιολικού πάρκου. Μηχανήματα της εταιρίας Αιολική Μουσούρων ΑΕ συνοδευόμενα από μπάτσους έφτασαν εκεί προκειμένου να «σπάσουν» το μπλόκο για να ξεκινήσουν τις εργασίες εγκατάστασης του αιολικού πάρκου στην περιοχή. Οι κάτοικοι εμπόδισαν τα μηχανήματα της εταιρείας Αιολική Μουσούρων ΑΕ να προχωρήσουν σε διάνοιξη του δρόμου για να αρχίσουν οι εργασίες, με αποτέλεσμα οι μπάτσοι να συλλάβουν 14 κατοίκους. Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στο Α.Τ Κανδάνου και αφέθησαν τελικά ελεύθεροι το βράδυ της ίδιας μέρας αλλά εκκρεμούν εις βάρος τους πιθανές κατηγορίες που δεν έχουν ακόμα αποδοθεί. Λίγα λόγια σχετικά με τον αγώνα των κατοίκων της περιοχής ενάντια στην καταστροφή του τόπου τους: Ο κατάλογος των οικολογικών εγκλημάτων στο όνομα του κέρδους είναι έτσι κι αλλιώς τεράστιος, έτσι με την προσθήκη της επικείμενης καταστροφής στο Αποπηγάδι, απλά συνεχίζεται μια διαδικασία πολλών ετών. Με δεδομένη την απληστία των αφεντικών και με πρόσχημα την πράσινη ανάπτυξη, ένα από τα τελευταία παρθένα μέρη της Κρήτης, κινδυνεύει να μετατραπεί σε εργοτάξιο παρασκευής ‘‘οικολογικής’’ αιολικής ενέργειας. Προφανώς, η εξαιρετική ομορφιά του τόπου αυτού, η ζωές των κατοίκων, οι πηγές, το δάσος, το βουνό δεν έχουν καμία αξία μπροστά στην όλο και μεγαλύτερη ανάγκη του αδηφάγου δυτικού πολιτισμού για ενέργεια. Μια ανάγκη που συνεχώς θα μεγαλώνει..

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αναρχικοί/ες – Αντιεξουσιαστές/ριες  Ηράκλειο Κρήτης

( *Το παραπάνω κείμενο μοιράστηκε την Πέμπτη 11/2/2010 στο κέντρο του Ηρακλείου  ,σε μικροφωνική-συγκέντρωση  αλληλεγγύης  στην πρωτοβουλία των κατοίκων των περιοχών Σπίνας, Παλαιών Ρουμάτων, Αποπηγαδίου και Σέμπρωνα Χανίων ενάντια στην κατασκευή του αιολικού πάρκου.)

Ρεμπέτικο γλέντι – Τσικνοπέμπτη 4/2/2010 – ώρα 21:00 στο αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο

Συζήτηση – ενημέρωση σχετικά με την άρνηση στράτευσης & τους Αντιρρησίες Συνείδησης – Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2010 – ώρα 19:00 – Κατάληψη Ευαγγελισμού  Θεοτοκοπούλου 18

Καφενείο οικονομικής ενίσχυσης της εφημερίδας δρόμου Απατρις – παρασκευή 29/1/10

3η βραδιά καραόκε στο αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο της κατάληψης

Παρασκευή 22/1/10- ώρα 23:00